13 January 2007

 

Ελληνική συμφωνική μουσική

...

Η «Επτανησιακή Σχολή»

Ένα άλλο, μικρό μέρος του Ελληνισμού, τα Επτάνησα, ήταν επίσης υπό κατοχή, αλλά των Ενετών. Έτσι, η μουσική καλλιέργεια των Επτανήσιων δεν επηρεάστηκε σημαντικά από τους Οθωμανούς και το Πατριαρχείο και δεν υπέστη διακοπές και ανακυκλώσεις. δεν είναι γι' αυτό τυχαίο ότι προέκυψε μία προσέγγιση των μουσικών ακουσμάτων των επτανήσιων Ελλήνων με εκείνα του λαού της Ιταλίας.

Μετά την απαλλαγή της κυρίως Ελλάδας από τον οθωμανικό ζυγό και τη δημιουργία του πρώτου ελληνικού κράτους δεν παρατηρείται σημαντική δραστηριοποίηση στις τέχνες και τα γράμματα, παρά μόνο σταδιακά, στο βαθμό που συγκροτείται στη χώρα αστική τάξη. Αυτή η εξέλιξη δημιουργεί στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα ζήτηση υψηλής μουσικής ψυχαγωγίας, την οποία μόνο οι Επτανήσιοι μουσικοί λόγω παραδόσεως είναι σε θέση να προσφέρουν με τα έργα τους. Σπουδαιότεροι από αυτούς ήταν οι Κερκυραίοι Νικόλαος Μάντζαρος (1795-1872) και Σπυρίδων Ξύνδας (1814-1896), ο Ζακυνθινός Παύλος Καρρέρ (1829-1896) και ο επίσης Κερκυραίος Σπύρος Σαμάρας (1861-1917).

H ελληνική
«εθνική σχολή»

Το φαινόμενο των «εθνικών σχολών» μουσικής που δημιουργήθηκαν στην Ευρώπη κατά το 19ου αιώνα, παρουσιάστηκε στην Ελλάδα με τη δέουσα καθυστέρηση στις αρχές του 20ου αιώνα. Οι συνθέτες που εντάσσονται σ' αυτή την κατηγορία εμπνέονται, αφενός από τους εκκλησιαστικούς ύμνους και το δημοτικό τραγούδι και αφετέρου από την επτανησιακή μουσική παράδοση. Δεν είναι τυχαίο ότι οι ηλικιακά πρώτοι συνθέτες αυτής της σχολής είναι Επτανήσιοι: Ο Κεφαλλονίτης Διονύσιος Λαυράγκας (1860-1941) και ο Κερκυραίος Γεώργιος Λαμπελέτ (1875-1945).
Παράλληλα με τους προαναφερόμενους, δημιουργούν σε ένα άλλο μουσικό είδος, την οπερέτα, οι Θεόφραστος Σακελλαρίδης (1883-1950) και Νίκος Χατζηαποστόλου (1879-1941). Η οπερέτα ξεκίνησε στην Ελλάδα στο τέλος του 19ου αιώνα ως απομίμηση της βιεννέζικης και της παρισινής. Με τους Σακελλαρίδη και Χατζηαποστόλου πήρε αυτό το μουσικό είδος ελληνικό χαρακτήρα.

Νεότεροι Έλληνες Συνθέτες

Ακολουθεί ένας μεγάλος αριθμός νεότερων συνθετών, οι σπουδαιότεροι από τους οποίους είναι:

Διάφοροι άλλοι, επίσης σημαντικοί συμφωνικοί συνθέτες, είναι ακόμα εν ζωή. Πρέπει να επισημάνουμε εδώ ότι τα έργα των προαναφερόμενων και άλλων νεότερων Ελλήνων συνθετών, παρά το αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι περιλαμβάνουν στοιχεία από την ελληνική μουσική παράδοση, αποτελούν ένα παρακλάδι της μεγάλης δυτικής συμφωνικής δημιουργίας. Αμιγής ελληνική συμφωνική παράδοση δεν υπάρχει.
(συνεχίζεται)



Μίκης Θεοδωράκης: Κατάσταση Πολιορκίας





Σύνδεσμοι προς αυτό το κείμενο:

Create a Link



<< Home

Isn't yours?

(Πίνακας Περιεχομένων)





Ώρα Ελλάδας
και υπολογιστή:


..Monitors: